Pomorze · Źródło K194

Cztery ryby i kotwice z Freest

Częściowo zweryfikowane

~ oznacza informację wymagającą potwierdzenia. Szczegóły znajdziesz w opisie i metryce obiektu.

Nazwy PL / DE / LT

Cztery ryby i kotwice z Freest

Kraina i tradycja

Pomorze Przednie: Freest (Heimatmuseum Freest)

Technika i nośnik

Dywan wiązany

Datowanie

~ Datowanie poszczególnych obiektów nieustalone.

Forma

Kotwice układają się promieniście wokół środkowego pola; ryby wypełniają przestrzenie między ich ramionami. Duży dywan ma powtarzany motyw czterech ryb i kotwicową bordiurę.

Znaczenie

~ Znaczenie symboliczne poszczególnych układów nieustalone.

Obiekt i instytucja

Heimatmuseum Freest, Kröslin. Wiązanie dywanów wprowadzono we Freest i Lubminie w 1928 roku z inicjatywy powiatu Greifswald; pracę organizował Rudolf Stundl, a zarobek miał pomóc rybakom. Układ można porównać z mazurskim źródłem K90; podobieństwo kompozycji nie dowodzi wspólnego pochodzenia.

~ Numery inwentarzowe i datowanie obiektów nieustalone; wykonawców i wymiary podajemy tylko tam, gdzie odczytano podpis.

Źródła

Własne fotografie Fundacji Cadmus, 10.08.2026; Heimatmuseum Freest. Rudolf Stundl, Lutz Mohr, „Volkskunst an der Ostsee”, Neue Greifswalder Museumshefte 6/1978, rozdział o powstaniu wiązania dywanów; korzystamy z istniejącego przekładu projektu.

Dieter Kiesow, Gerda Voß (wzory i instrukcje), „Pommersche Fischerteppiche. Eine Volkskunst an der Ostsee”, Blätter zur Kulturarbeit 55/56, DJO – Deutsche Jugend in Europa, Bundesverband e. V., Bonn 1989; s. 13.

Dieter Kiesow, Gerda Voß, „Pommersche Fischerteppiche. Eine Volkskunst an der Ostsee”, Blätter zur Kulturarbeit 55/56, DJO, Bonn 1989, s. 4 (początek tradycji w 1928 roku), s. 7 (ornamenty), s. 10 (nazwy wzorów).

Stan opisu: 2026-11-07 · K194

Wzory opracowane na podstawie tego źródła